Video
Značajna većina ljekara širom svijeta pogrešno pripisuje negativne zdravstvene posljedice pušenja nikotinu, što ozbiljno onemogućava napore da više od milijardu pušača ostavi cigarete, rezultat je istraživanja koje je sprovedeno kako bi se dobili praktični uvidi za ubrzanje prestanka pušenja.
Iako se 78% anketiranih ljekara barem djelimično saglasilo sa izjavom da „kod odraslih pacijenata, većina štete uzrokovane pušenjem dolazi od sagorijevanja duvana, a ne od samog nikotina“, što je naučno dokazana činjenica, kada se konkretno postavi pitanje, u prosjeku 73% ljekara je dijelom saglasan sa tim da nikotin izaziva karcinom pluća, bešike, želuca…
Preciznije, čak 78% anketiranih ljekara misli da nikotin izaziva aterosklerozu, 77% njih reklo je da izaziva karcinom respiratornih organa, zatim 76% ljekara smatra da je nikotin odgovoran za hroničnu opstruktivnu bolest pluća (HOBP), 72% za urođene mane, 71% za karcinom želuca glave ili vrata, dok 69% njih smatra da je nikotin kriv i za karcinom bešike.
U gotovo svih 11 anketiranih zemalja, najmanje 80% ljekara je zainteresovano za obuku o smanjenju/prestanku pušenja. Međutim, mnogi od njih imaju tendenciju da se fokusiraju na opšti prestanak, a ne na specifične alternative pušenju cigareta.
U svim zemljama velika većina ljekara – u rasponu od 71% do 94% – saglasni su da je pomoć pacijentima da prestanu da puše prioritet. U prosjeku, jedna četvrtina ljekara navodi da nikada nije učestvovala u obuci o prestanku pušenja. Nedostatak mogućnosti i nedostatak svijesti najčešći su razlozi zbog kojih ne pohađaju obuke za prestanak pušenja.
Preporučeno
Istraživanje je sproveo Sermo, nezavisna platforma i lider u uvidima u prakse zdravstvenih radnika, a finansirala ga je Fondacija za svijet bez duvanskog dima. Anketirani ljekari zaposleni su puno radno vrijeme, licencirani za praksu, sa iskustvom od najmanje dvije godine, koji sprovode najmanje 50% svog vremena u direktnoj njezi pacijenata, posjećujući najmanje 20 odraslih pacijenata mjesečno. Rade u širokom spektru specijalnosti od porodične/opšte prakse do interne medicine, kardiologije, pulmologije, onkologije i psihijatrije.
