Video
Problem zagađenja vazduha je star više od 20 godina, kaže Iković, i taj problem se ponavlja iz godine u godinu, dodaje on, a naročito u sezoni grijanja.
,,Bez obzira što imamo alarmantne činjenice da na godišnjem nivou čak hiljadu ljudi u Crnoj Gori izgubi život zbog zagađenja vazduha, nemamo konkretne, temeljite promjene u pravcu da vazduh bude čist, odnosno da vazduh bude bezbjedan za zdravlje. Jako je zabrinjavajuće kad znate da svaka peta smrt u Pljevljima je uzrokovana zagađenjem vazduha, u Nikšiću svaka osma, u Podgorici svaka sedamnaesta. To nije malo! U Podgorici, zbog zagađenja vazduha, imamo oko 100 smrti godišnje”, rekao je Iković.
Funkcioneri koji su nadležni za pitanja zagađenja vazduha, smatra Iković, reaguju tek onda kad imaju pritisak, podsjeća on, bilo od strane građana, ili, kako tvrdi, od strane medija.
,,Nama se problem povećava zato što ga ne rješavamo. Bilo koji problem, pa i problem zagađenog vazduha, problem ugrožene prirode, zaštite životne sredine, ukoliko se ne rješava adekvatno, i na vrijeme, on postaje veći, i troškovi za rješavanje tog problema su veći. Nije lako riješiti problem zagađenja vazduha u Crnoj Gori, pogotovu ako znamo da je uzrok ili grijanje, ili saobraćaj, ili nepravilno odlaganje, samim tim i paljenje otpada, i nekih drugih stvari koje se zanemaruju, gdje inspekcija žmuri na te probleme, i, naravno, ispaštaju građani, ispašta zdravstvo. Dobro bi bilo pogledati koliko često odlaze građani kod ljekara zbog disajnih puteva, koliko često djeca idu iz urbanih sredina kod ljekara, u odnosu na seosku sredinu gdje je vazduh čistiji, i ko će da nadoknadi te zdravstvene troškove, naravno sve građani”, istakao je Iković.
Brojna su rješenja za pitanje zagađenja vazduha, poručuje Iković, a jedno od rješenja za Pljevlja jeste obustava prodaje uglja za loženje, dodaje on i dugoročno subvencioniranje domaćinstava, ističe, oko načina grijanja.
Preporučeno
,,S obzirom da je cijena električne energije u Crnoj Gori znatno niža nego tržišna, i sada je tim domaćinstvima jeftinije se grijati na struju, nego na ugalj, ali oni imaju u komplet infrastrukturu kućnu, ili u preduzećima, za grijanje na ugalj, a sa druge strane najviše decenijsko grijanje na ugalj. Kad govorimo o Pljevljima, imamo potrebu prijeku da se ukine prodaja uglja, da se ugalj koristi samo od strane termoelektrane, i to je to. Druga stvar, u centru grada, u Pljevljima, imate toplanu, koja je, vjerovali ili ne, smještena u stambenoj zgradi, ona ne smije biti smještena u stambenoj zgradi, jer iznad kotlarnice su stanovi, su djeca, pored te zgrade je igralište. Vi ne možete parkirati auto, ili popiti kafu u lokalu, u blizini te zgrade što vam neće biti prst pepela ili prašine, čađi, i zamislite da to udišu ti ljudi. Ne postoji domaćinstvo te zgrade a da barem jedan član tog domaćinstva nema ozbiljne, ozbiljne, čak i kancerogene probleme sa plućima, uopšte sa disajnim putevima. Prije nekih tri mjeseca jedna gospođa iz zgrade je umrla u 42.godini života. Možete li da shvatite koliki je to problem, i nije problem Pljevalja, to je problem Crne Gore. Ko je odgovarao za to? Ta gospođa je bolovala posljednjih godina od disajnih puteva”, zaključio je Iković.
