Njen advokat Dalibor Tomović je rekao da je ona u Crnoj Gori podnijela zahtjev za azil u oktobru 2023, o čemu bi vlasti trebalo da odluče narednih mjeseci, piše RSE.

“Zahtjev za azil podnijet je prije nego što je kazahstanska Vlada podnijela zahtjev za izručenje i za ovo pritvaranje. Tako da je opravdan strah od progona u slučaju da bude izručena Kazahstanu.”

Neposredno nakon hapšenja 14. aprila ona je u video poruci koju je objavila na društvenim mrežama poručila da ne zna zbog čega je privedena i da se nada da je policija neće izručiti Kazahstanu.

Sud u Kazahstanu je krajem decembra 2023. izdao nalog za hapšenje Smailove koja je na čelu organizacije “Ne ćuti” (NeMolchi), koja se bavi borbom protiv porodičnog i seksualnog nasilja.

Kazahstanske vlasti su saopštile da se Smailova tereti za prevaru, kršenje prava na privatnost i širenje lažnih informacija, javila je redakcija Radija Slobodna Evropa na engleskom jeziku.

Za ta krivična djela joj prijeti kazna do 10 godina zatvora.

Međunarodna organizacija Human Rights Watch (HRW) je februara prošle godine nazvala optužbe protiv nje “sumnjivim” i izrazila zabrinutost o motivima vlasti u ovom slučaju.

“Napori vlasti protiv Smailove više liče na pokušaj diskreditovanja legitimnog rada njene organizacije”, naveli su iz HRW.

Smailova i njen suprug, aktivista za ljudska prava Almat Mukamedžanov, optužbe kazahstanskih vlasti ocjenjuju neutemeljenim i vidom političkog progona.

Prije četiri godine napustili su Kazahstan a od oktobra 2023. su u Crnoj Gori.

NVO pozivaju nadležne na reakciju

Akcija za ljudska prava i Centar za ženska prava pozdravile su oslobađanje Smailove i od Ministarstva unutrašnjih poslova Crne Gore zatražile da hitno odluči o njenom zahtjevu za azil.

Podsjetili su da je Kazahstan na lošem glasu po pitanju poštovanja ljudskih prava što, kako kažu, stvara ozbiljnu sumnju da bi Smailova u slučaju ekstradicije bila izložena progonu, a ne pravičnom suđenju.

Iako će se ekstradicioni postupak po zahtjevu Kazahstana nastaviti apelujemo da Ministarstvo prilikom donošenja odluke o azilu pažljivo razmotri vrlo zabrinjavajuće stanje ljudskih prava u toj azijskoj državi, zaključuje se u saopštenju.

Državni organi do sada se nijesu oglasili povodom ovog slučaja.

Ko je Dinara Smailova ?

Pedesetšestogodišnja Dinara Smailova je avgusta 2016. na Fejsbuku objavila da je bila grupno silovana 20 godina ranije.

Iste godine osnovala je neprofitnu organizaciju Ne ćuti (NeMolchi ), koja se zalaže za prava žrtava porodičnog i seksualnog nasilja.

Kazahstanski portal Orda objavio je izvještaj ove NVO, u kojem se navodi da je njihov rad doveo do osuda 239 silovatelja, disciplinskih postupaka protiv 200 državnih službenika, osude 10 policajaca zbog nečinjenja dok je preko 2.500 žena dobilo pravnu i socijalnu pomoć.

Kritikovala je Vladu Kazahstana za neuspjeh u zaštiti žena i djece od seksualnog i porodičnog zlostavljanja.

Protiv nje je pokrenuto šest krivičnih postupaka – za prevaru, povredu privatnosti i širenje lažnih informacija. Poslednji krajem 2023, kada su i blokirani računi njene organizacije.

Istovremeno je sud u Oskemenu osudio u odsustvu na dva mjeseca zatvora i izdao nalog za hapšenje. Tužioci su tvrdili da je Smailova prisvajala donacije, da je dijelila lične podatke korisnika organizacije “Ne ćuti” kako bi “neosnovano” optuživala ljude.

Vlasti Kazahstana su stavile Smailovu prvo na međudržavnu, a 8. januara 2024. na međunarodnu potjernicu.

Iz Kazahstana je otišla 2021. Dvije godine živjela je u Gruziji, gdje joj je zabranjen povratak nakon kratkog puta sa suprugom u Tursku.

Šta su iz UN pisali vlastima u Crnoj Gori

Smailova i njen suprug Almat Muhamedžanov su 8. oktobra 2023. stigli u Crnu Goru.

Dvadesetak dana kasnije, 26. oktobra su podnijeli zahtjev za status međunarodne zaštite Ministarstvu unutrašnjih poslova.

No, Ministarstvo u propisanom, šestomjesečnom roku, nije odlučilo o njihovom zahtjevu zbog, kako su naveli, “složenosti pravnih pitanja” već su za devet mjeseci produžili rok za odgovor, odnosno do 26. januara 2025.

Četiri zvaničnika Ujedinjenih nacija (UN) pisali su 18. marta 2024. Vladi Kazahstana tražeći da se obustave radnje protiv Smailove i njenog supruga.

Kopiju pisma poslali su i Vladi Crne Gore.

U pismu podsjećaju da se Vlada Crne Gore obavezala članom 33. Konvencije o statusu izbjeglica, da se uzdrži od protjerivanja bilo koje osobe koja bi mogla biti ugrožena zbog rase, vjere, nacionalnosti, pripadnosti grupi ili političkog mišljenja.

Par mjeseci kasnije, u avgustu, Ujedinjene nacije su se direktno pismom obratile crnogorskim vlastima.

U pismu se izražava “ozbiljna zabrinutost u vezi sa navodnim rizikom od izručenja Smailove Kazahstanu”.

Izrazili su zabrinutost i da bi njeno krivično gonjenje i zatvorska kazna mogle biti odmazda za legitiman rad na polju ljudskih prava.

Fondacija “Ne ćuti” je navodno podržala žrtve porodičnog zlostavljanja u slučajevima koji uključuju moćne počinioce iz Kazahstana, navodi se u pismu.

Uz to navode zabrinutost i zbog navodnog praćenja Smailove u Crnoj Gori.

Reagovao je i Savjet za građansku kontrolu rada policije u Crnoj Gori.

Oni su oktobra 2024. upozorili ministra unutrašnjih poslova Danila Šaranovića da Smailovoj prijeti izručenje Kazahstanu koji “poput Rusije, sprovodi pritisak na branioce ljudskih prava”.

“Stanje ljudskih prava u toj postsovjetskoj državi, prema kredibilnim izvještajima, pogoršano je a oni koji zastupaju demokratske vrijednosti izloženi su represiji i kriminalizaciji”, naveo je Savjet.

Crna Gora, poručili su, treba da drži do ljudskih prava i zaštite ljudskog integriteta.