Iako je dobar dio skupine DF-a sačinjen od konstituenata sumljivog političkog i društvenog kredibiliteta. Istrošeni političari pro-srpske orijentacije koji godinama dobijaju platu od poreza građana Crne Gore, ali i od Srbije pa i od pro-ruskih elemanata koji se ovaj put nisu makar zvanično oglasili (zadovoljni svojim projektovanim rezultatom). Tu je i SPC u Crnoj Gori koja je ovaj put se javno deklarisala i u toku izborne kampanje doprinijela pobjedi cpopy-paste ,,patriota” iz 1918 godine. Paralele i istorijske i političke su identične.
Zdravko Krivokapić koji sa toliko pažnje ljubi ruke svom ,,duhovnom ocu” ali i zastavu druge države. U jednom od svojih nastupa Krivokapić je citirao Kralja Nikolu citirajuči tezu da su Crna Gora i Srbija dvije srpske države. Uz to je zaboravio da su Petroviće detronizovali Karađorđevići i Kralj Aleksandar njegov unuk koji je prognao svoga đeda usput ukinuo autokefalnsot svete i apostolske Crnogorske pravoslavne Crkve. Da li je na kraju svog govora nazdravio iz čuiturice ne znam, ali da li je anulirao sve druge pripadnike naroda – jeste, Crnogorce, Albance, Bošnjake, i Hrvate. No ono što je meni neshvatljivo, ali i svakom Crnogorskom intependisti i montenegristi jeste sljedeće: Ova politička skupina ne prizanje državne simbole Crne Gore, himnu, zastavu, jezik i CPC ne voli (MRZI) svoju državu Crnu Goru negiraju zločinje i genocide nad pripadnicima Bošnjačkog i Albanskog naroda žele da je srbizuju uz punu podršku SPC i njenog klera. ALI ZATO PO SVAKU CIJENU ŽELE VLAST U NJOJ!!! Odgovor je više nego jasan i razumljiv od svih borbi i poraza i borbi za ideju ,,Velike Srbije” i krilatice ,,Srbi svi i svuda” od kosovskog mita do kravih ratova i etničkih čišćenja na EX-YU prostorima ta ideja je doživjela svoj sunovrat i fijasko. Ostala je Crna Gora kao zadnji bastion da se ,,bore” da pokažu i dokažu ideju ,,Velike Srbije”. Uz sve to uz velikodušnu pomoć SPC žele da rehabilituju fašizam i četništvo Draže Mihajlovića i ovog koljačkog pokreta. A moderna Evropa i Amerika davno su rekli ne fašizmu i šovinizmu ne progoniteljima civilnog stanovništva. Mudri Petrovići su još 1852 godine sproveli sekularizaciju i odvojili crkvu od države. Ova politička skupina bi danas da nas vrati u srednji vijek u period inkvizicije i progona svemu što vodi ka napretku.
Politički pokret Ura Dritana Abazovića podržava aktuelnu političku vrhušku. Dok je većina njegovih sunarodnika u političkim partijama Albanske i Bošnjačke orijentacije odbila bilo koji vid saradnje sa novom vlašću pamteći koju politiku koju su podržavale ove partije još od devedesetih pa do danas – ratovi, progoni, etnička čišćenja, ubijanja civilnog stanovništva, silovanja, pljačke i uništavanja materijalnih dobara zbog čega se nikada javno nisu pokajali ili izvinili žrtvama ili porodicama žrtava. No svaki politički pokret pa i URA će na nekim narednim izborima ali možda čak i mnogo prije (jer veliko je pitanje oko dogovora za resore u vladi) doživjeti svoj politički pad koji će biti neminovan. Jer ako političarima vlada lična sujeta, a ne razum tu nema budućnosti- No vrijeme koje je pred nama pokazaće sve lične, ali i političke slabosti ovog pokreta. Demokrate Alekse Bečića koji prividno drže svoje crvene kravate, koje su sa druge strane, itekao bijele, a proistekli su iz klupa nekadašnjeg SNP-a, teško da (demokrate) to mogu biti odgajani u ,,svetom srpskom duhu” koji vješto prikrivaju svoju nacionalizam pod plaštom demokratije za koju se zalažu samo deklarativno ali ne i suštinski.
Crnogorske političke partije treba da konsoliduju svoje redove ipak je došlo vrijeme da neki odu iz tih redova. Da se naprave suštinske, a ne samo formalne analize izbornih rezultata po svim opštinama i odborima. Takođe, došlo je vrijeme da i dobar dio komercijalnih Crnogoraca ode iz svih sfera društvenog, političkog, kulturnog i javnog života, jer su im materijalni intresi nadvladali identitetske i patriotske. Crnogorske političke partije, treba zajedno da sa svim montenegristima independistima i pripadnicima manjiskih naroda naprave jak i moderan evropski blok. Jer samo kao jedna cjelina kao jedno zdravo društvo sa jednakim šansama možemo ići na putu ka Evropskoj uniji. U tom bloku treba da su i one ključne institucije koje čuvaju i na pravi način valorizuju kulturološke i identitetske principe kako Crnogoraca tako i manjinskih naroda. Bez obzira na političke promjene i snove o ,,Velikoj Srbiji”, treba da smo svi svjesni da je ovo druga srpska okupacija Crne Gore poslije one iz 1918 godine. No bez obzira na političke ideje i pokrete četri ideje i pravca će u Crnoj Gori uvjek postojati a to su: antifašizam, socijalizam, montenegrizam i multikultura kao jedine istinske tekovine moderne Crne Gore.
Preporučeno
Božidar Proročić
Video