Razlozi za tu skoro htonsku omrazu zapravo su jednostavni: Biserko dugo i dosljedno, oštro i argumentovano, kritikuje srpski nacionalizam i ukazuje na katastrofalne posljedice koje je produkovao, i koje i dalje produkuje u regionu. Opasan je to posao u društvu u kojem je nacionalizam internalizovan i dio je skoro svih dominantnih narativa.
Prije nego što je, 199, osnovala HOPS, Biserko je imala prilično uspješnu diplomatsku karijeru u bivšoj nam državi. Radila je u saveznom sakretarijatu za spoljne poslove, a između ostalog je bila i predstavnica SFRJ u organizacijama UN sa sjedištem u Ženevi.
Prije toga je službovala u jugoslovenskoj ambasadi u Londonu. Diplomatsku karijeru prekida zbog nezadovoljstva politikom srpskog predsjednika Slobodana Miloševića. Biserko je vrsni poznavalac međunarodnih odnosa.
Helsinški odbor za ljudska prava u Srbiji, osim po saopštenjima, konferencijama, istraživanjima i britkim analizima, poznat je i kao izdavač istoriografskih i publicističkih knjiga koje bacaju snažno svijetlo na tabuizirane teme srpskog društva.
Preporučeno
Te knjige progovaraju o decenijskoj genezi srpskog nacionalizma, njegovim teritorijalnim pretenzijama, ratnim zločinima i genocidu, nacionalističkom falsifikovanju i revidiranju istorije… Ovih je dana HOPS u centru medijske pažnje kao producent predstave pozorišnog reditelja Zlatka Pakovića pod nazivom „Srebrenica: Kad mi ubijeni ustanemo“. Ovaj komad, kako kažu u HOPS-u u “epicentar stavlja najvažnije pitanje za društvo u Srbiji danas, priznanje genocida u Srebrenici”.
Video