Širom svijeta česti razlozi za podnošenje ostavki su i gubitak parlamentarne većine, kriza vlasti, gubitak povjerenja, neuspjeh u izvršavanju politike i mnogi drugi.

Podgledajte primjere iz prakse koji se tiču podnošenja ostavki iz moralne obaveze i dužnosti.

MINISTARKA PRAVDE I MINISTAR UNUTRAŠNJIH POSLOVA – SLOVENIJA

Najsvježiji primjer ,,davanja” ostavke iz moralne odgovornosti desio se u Sloveniji.

Naime, krajem oktobra ove godine, četrdesetosmogodišnji muškarac nasmrt je pretučen u Novom Mestu u Sloveniji.

Ministarka pravde, Andreja Katič, i ministar unutrašnjih poslova, Boštjan Poklukar, ponudili su ostavke na hitnom sastanku koji je sazvao premijer, Robert Golob. Premijer je obje ostavke prihvatio.

LIDER VALENSIJE – KARLOS MAZON

Predsjednik istočne španske regije Valensija, Karlоs Mazon, saopštio je 3. novembra ove godine da podnosi ostavku zbog načina na koji je njegova administracija postupala tokom katastrofalnih poplava koje su prošle godine pogodile region.

Mazon se suočavao sa svakodnevnim zahtjevima za ostavkom, uključujući i od strane rodbine žrtava, otkako je 29. oktobra 2024. godine obilna kiša odnijela 229 života i prouzrokovala milijarde eura štete, uglavnom u predgrađima južno od Valensije, trećeg najvećeg grada Španije.

,,Ne mogu više ovako”, rekao je Mazon novinarima, nakon govora u kojem je oštro kritikovao reakciju nacionalne vlade na kriznu situaciju.

VUČEVIĆ I ĐURIĆ – SRBIJA

Premijer Srbije, Miloš Vučević, podnio je ostavku na tu funkciju dan nakon napada na studente u Novom Sadu, koji se dogodio 27. januara prošle godine.

Vučević je tada kazao da su ,,ostvarili značajne rezultate”, te da je tragedija u Novom Sadu, odnosno urušavanje nadstrešnice ,,Železničke stanice Novi Sad” i gubitak ljudskih života ,,ono što je bacilo sjenku i na prošlu godinu i na mandat”.

Ostavku je tada podnio i gradonačelnik Novog Sada, Milan Đurić.

Prihvatanje odgovornosti i podnošenje ostavke je moja ljudska i politička obaveza i moralna dužnost.

FICO – UBISTVO NOVINARA U SLOVAČKOJ

Slovački premijer Robert Fico ,u martu 2018. godine, ponudio je ostavku nakon krize izazvane ubistvom istraživačkog novinara, Jana Kucijaka, i njegove vjerenice, Martine Kušnirove, koje se dogodilo 21. februara 2018. godine.

Kucijak je istraživao veze između mafije (italijanske grupe ’Ndrangheta) i državnog vrha u Slovačkoj.

Ubistvo je izazvalo masovne proteste u Slovačkoj – desetine hiljada ljudi su izašle na ulice tražeći odgovornost.

Podsjetimo, uprkos dešavanjima, Fico je dobio drugu šansu – i danas je premijer Slovačke.

U februaru ove godine, hiljade ljudi okupilo se u Bratislavi i drugim slovačkim gradovima pozivajući premijera Fica da podnese ostavku i nastavljajući proteste protiv spoljne politike, za koju kritičari kažu da približava zemlju Rusiji.

POL KABA TIEBA – NESTANCI STRANACA U ZAPADNOJ AFRICI

Premijer Burkine Faso, Pol Kaba Tieba, u januaru 2019. godine, podnio je ostavku zajedno sa cijelim kabinetom.

Njegova vlada se suočava sa sve većim pritiskom zbog porasta broja otmica i džihadističkih napada.

U tom periodu, nestanci stranih državljana pod velikim profilom doveli su do direktnih poziva na ostavku Tiebe, kao i njegovih ministara odbrane i bezbjednosti.

CRNA GORA – BEZ PREUZIMANJA ODGOVORNOSTI

Dok se u regionu i Evropi za gorenavedene propuste podnose ostavke, u Crnoj Gori ne možete naići na takav primjer preuzimanja odgovornosti.

Iako u Crnoj Gori buhti kriminalni obračun klanova, do sada nije bilo podnošenja ostavki.

Ipak, najbolnija rana su dva masovna ubistva na Cetinju.

Medovina

Prije dvije godine 12. avgusta Vuk Borilović (34) počinio je najveći masakr u novijoj istoriji Crne Gore kada je u naselju Medovina na Cetinju ubio deset ljudi, od kojih dvoje djece, a njih šestoro ranio.

Borilović je svojoj krvavi pir započeo 12. avgusta 2022. godine u popodnevnim časovima.

U bezumnom činu ubijena su dva dječaka, dva brata Marko (sedam) i Mašan (11) i njihova majka Nataša Martinović (35), Rajko Drecun (56) i njegovi roditelji Danica (74) i Dimitrije (81), rođene sestre Aleksandra (52) i Danijela Radunović (51), Goran Đurišić (54) i Milan Mitrović (37).

Ranjeni su Filip Đurković, Aleksandar Drecun, Slavica Zvicer, Mileva Ramadanović, Darinka Čelebić i policajac Ljubiša Maksimović.

Masovno ubistvo na više lokacija

1. januara 2025, Aco Martinović je u masakru na Cetinju ubio 12 osoba, a jedna je preminula kasnije u bolnici, što ukupno iznosi 13 stradalih.

Martinović je u svom ubilačkom pohodu ubio tri žene, sedam muškaraca i dvoje djece.

Braća Jovan (14) i Vukan (9) Vuletić najmlađe su žrtve masovnog zločina.

U stravičnom zločinu Martinović je na Cetinju ubio i strica dječaka Mirka Vuletića (45), Draganu Drašković (53), Branislava Mudrešu (60), Radivoja Markovića (70), Joša Otaševića (55).

Martinović je ubio i svoju sestru Zoricu Vuletić, kao i Radovana i Radmilu Martinović i njihove sinove, blizance Miloša i Marka Martinovića.