Video
Nevladina organizacija „Crnogorski obraz“ prije nekoliko dana saopštila je kako je, poslije dugogodišnjeg bjekstva, Dejan Perović stigao u Crnu Goru i da je sada kao „otac Nikola“ angažovan u Srpskoj crkvi, te da je bio osuđen na pet godina zatvora zbog silovanja dvadeset petogodišnje djevojke u diskoteci „Baron“ u Igalu.
Ovim povodom pitali smo više relevantnih adresa da li je tačno da je on bio hapšen i osuđivan, među kojima i Ministarstvo pravde i ljudskih prava, na čijem je čelu sada Vladimir Leposavić, do ministarske funkcije advokat, koji je blizak Srpskoj crkvi i koji je dio njenog pravnog ekspertskog tima.
Iz Leposavićevog resora nijesmo dobili odgovore, ali jesmo od drugih.
S obzirom na to da je Perovićevo prebivalište bilo u Herceg Novom, Osnovnom sudu u tom gradu, kao mjesno nadležnom, pozivajući se na Zakon o slobodnom pristupu informacijama, poslali smo pitanja, pored ostalog, je li on krivično gonjen i za koja krivična djela, a odgovoreno nam je da je pravosnažno osuđen za dva teška krivična djela, ali ne i za silovanje.
Evidencija
Pitali smo i Viši sud u Podgorici, koji bi bio nadležan u slučaju da je protiv Perovića vođen postupak za silovanje, da li je osuđen i da li je za njim raspisivana potjernica, odakle su odgovorili da je takav predmet postojao, ali da nije došlo do presude.
– Pred ovim sudom vodio se postupak K. br. 27/13 protiv više lica, među kojima i D. P. zbog krivičnog djela silovanje iz člana 204 stav 1 KZ, navodno učinjenog u diskoteci „Baron“ u Igalu, ali ovaj postupak je završen obustavom usljed odustanka tužioca od optužbe dana 26. 12. 2016. godine, pa u istom nije donijeta bilo kakva presuda ili raspisivana potjernica – saopštili su oni Pobjedi.
Iz NVO „Crnogorski obraz“ tvrdili su da je Perović zbog silovanja D. K. (21) bio, sa još tri osobe, osuđen na petogodišnju zatvorsku kaznu, poslije čega je, kako su naveli, pobjegao iz Crne Gore u Italiju.
I iz Osnovnog suda u Herceg Novom Pobjedi su saopštili da nemaju podataka da je Perović osuđivan za ovo krivično djelo, ali da su se protiv njega, prema njihovoj evidenciji, vodila dva krivična postupka.
– Jedan zbog krivičnog djela teška tjelesna povreda iz čl. 36 st.1 KZ RCG, počinjen krajem 1996. godine, a povodom kojeg postupka je tada okrivljeni P. D. oglašen krivim i istom je izrečena uslovna osuda, kojom mu je utvrđena kazna zatvora u trajanju od šest mjeseci uslovno na tri godine. Navedena presuda pravosnažna je dana 9. 12. 2004. godine. U konkretnom predmetu bila je raspisana potjernica dana 10. 12. 1999. godine, jer tada okrivljeni P. D. nije bio dostupan državnim organima, a nakon sprovedenog prvostepenog krivičnog postupka potjernica je povučena dana 10. 2. 2004. godine – saopštili su oni.
Kao prestupnik registrovan je i 1997. godine.
– Protiv istog lica vođen je i krivični postupak zbog krivičnog djela iznude iz čl.157 st.1 KZ RCG i krvičnog djela iznude u pokušaju iz čl. 157 st. 2 u vezi st. 1 KZ RCG u vezi čl. 19 KZ SRJ SCG, koja djela su izvršena u maju i avgustu 1997. godine. Povodom navedenog događaja ovaj sud je donio presudu kojom je tada okrivljenog oglasio krivim, osuđujući ga na jedinstvenu kaznu zatvora u trajanju od šest mjeseci, a koja presuda je ukinuta od strane Višeg suda u Podgorici dana 21. septembra 2004. godine, te je u ponovnom postupku pred ovim sudom tada okrivljeni P. D. oglašen krivim i izrečena mu je uslovna osuda na način da mu je utvrđena jedinstvena kazna zatvora u trajanju od šest mjeseci i istovremeno određeno da se ista neće izvršiti ukoliko okrivljeni za vrijeme od tri godine ne izvrši novo krivično djelo i ako oštećenom vrati imovinsku korist pribavljenu izvršenjem krivičnog djela – odgovorili su iz Osnovnog suda u Herceg Novom.
Istakli su da ovi podaci proizilaze iz zvaničnog izvoda iz kaznene evidencije (registar kaznenih evidencija Ministarstva pravde Crne Gore).
Prijava
– Što se tiče krivičnog djela silovanje, ovaj sud na posjeduje takve podatke. Naime, da je okrivljeni P. D. bio eventualno osuđen zbog ovog krivičnog djela, isti bi morao proći kroz zvaničnu kaznenu evidenciju, te bi isti bio upravo od strane ovog suda upućen da takvu kaznu izvršava. Dakle, P. D, po evidencijama ovog suda i zvaničnoj kaznenoj evidenciji Ministarstva pravde Crne Gore, nije osuđen za krivično djelo silovanje – saopštili su oni.
Mediji su u avgustu 2008. objavili da je uhapšena „grupa silovatelja iz diskoteke ‘Baron’ u Igalu“ i da su negirali da su drogirali i silovali D. K. iz Stare Pazove.
Naveli su i imena osumnjičenih, među kojima je i Dejan Perović.
U istrazi je ispričala da su je u VIP loži, na trećem spratu diskoteke silovali, a prije toga tjerali da se drogira kokainom, poslije čega su je odveli u drugi apartman u Igalu, gdje je takođe u više navrata silovana i drogirana.
Policiju Herceg Novog, kako su prenijeli mediji, obavijestio je mladić, prijatelj D. K, koja mu je poslala SMS poruku.
Policija je tada saopštila da su trojica osumnjičenih za silovanje uhapšena, dok se za četvrtim traga.
Djevojka je kasnije odustala od optužbi, nakon čega je predmet zatvoren i arhiviran.
Srpska crkva nije se oglašavala da li je Perović sada u njihovim redovima i da li se pokajao za nedjela koja je počinio i za koja je osuđen.
Perović tvrdi da je njegov brat pravosnažno oslobođen
Sveštenik Gojko Perović negirao je optužbe na račun svog brata Dejana ističući da se radi o bezočnoj laži, „salati laži koja je prosuta na glavu“ njemu i njegovoj porodici.
– Izgleda da ne postoje granice, ni moralne, ni profesionalne novinarske koje medije mogu da zaustave da vas ne pogode bilo čime… Što se tiče gnusnih laži vezanih za jedno nepočinstvo koje se mom bratu pripisuje, moj brat ima sudsku presudu koja ga oslobađa svake krivice po pitanju te pretpostavke da je uradio nešto gnusno. Čak ima jednu presudu koja mu je nadoknadila novčano sve duševne boli koje je trpio vezano za takvu neku optužbu – rekao je on gostujući na hercegnovskoj lokalnoj televizi Novi TV.
Istakao je i da će, ako bude imalo potrebe, on i brat sve dokumentovano izložiti javnosti.
Kazao je i da njegov brat nije svešteno lice i da nema nikakav čin u crkvi.
Preporučeno
– Ne nosi mantiju. Na jednoj slici je prikazan u stiharu. Stihar može da nosi bilo ko od građana koji su na službi… U tom smislu, moj brat kao slobodan građanin, kao vjerujući čovjek može u toku službe, a ne mora, da obuče stihar – naglasio je Perović.
