Video
Osmišljen u čast obilježavanja Međunarodnog dana žena i 30 godina od smrti velikog argentinskog kompozitora i reformatora tanga, Astora Pjacole, projekat Edukativnog centra MCCG “Od tanga do tanga nuevo” u dupke punoj Kamernoj sali na najbolji način prikazao je ličnost i djelo ovog kompozitora, tj. na koji način je Pjacola uticao na evoluciju tanga i ovaj ples sa plesnog podijuma preselio na koncertni, učinivši ga ne samo da se pjeva i pleše, već i tužnom mišlju, koja može i samo da se sluša.
Uvod u priču o Tangu sa istorijskog aspekta započeo je predavač Miloš Rabrenović.
Tako smo saznali da iako je danas tango sinonim za glamur i sjajne plesne dvorane, nastao je u “podzemlju” društva gdje su se miješali svi staleži plešući iz dubine duše. Prvobitno su ga plesali robovi, gaučosi, imigranti i prostitutke po zabačenim ulicama, barovima i bordelima uz melanholične zvukove violine, kontrabasa, klavira, gitare i instrumenta sličnog harmonici (bandoneon) koji se prvobitno koristio na vjerskim službama.
Upravo je Pjacola krivac što bandoneon, malu harmoniku porijeklom iz Njemačke, usko povezuju sa tangom iako su prvi instrumenti tanga bili flauta, violina, gitara, klarinet i klavir, a kasnije evropljani donose mandolinu i bandoneon.
Razvojni put koraka tanga, naročito za dame, veoma je zanimljiv. Kako se haljina sa godinama skraćivala tako je dami omogućavala raznovrsnije plesne korake i varijacije. S druge strane, za muškarce je to bio i ostao mačo ples.
Često su se na milongama u predgrađima Buenos Ajresa dešavale tuče noževima izmeću lokalnih klanova, pa nije slučajno što tango koraci podsjećaju na korake pri borbi noževima.
Druga priča tvrdi da su gaučosi od jahanja imali savijena koljena, mirisali na znoj, pa ni parfem barskih dama to nije mogao da priguši, tako da su morale da okreću i zabacuju glavu u desnu stranu i tako je nastao plesni stav.
Neki, pak, kažu, da su muškarci morali da se nadmeću u tango plesu u baru za naklonost dame, zatim bi joj klimnuli glavom pa na kome ona zadrži pogled taj je pobjednik. Razlog tome je što je odnos muškaraca u odnosu na žene u tom periodu bio nesrazmjerno veliki pa su se čak osnivale škole gdje su muškarci zajedno vježbali mjesecima za par minuta plesa sa barskom damom.
Prikaz plesa otpočeo je uz muziku Karlosa Gardela, kompozitora koji je obilježio Pjacolino odrastanje uz muziku tanga, a nastavio u ritmu i duhu kolosa tanga.
Izvanredni muzičari Nataša Popović (pijanistkinja), Žana Lekić (flauta) i Mladen Popović (violončelo), koji su se, naravno, na koncu zasluženo vraćali na bis, nastavili su program sa Pjacolinim popularnim djelima “Libertango”, “Četiri godišnja doba u Buenos Ajresu” i “Smrt anđela”.
Za slučaj da se pitate može li bolje, odmah ćemo Vam reći da može. Plesni par Emir Ljaljević i Ana Pavićević, upotpunili su intimnu atmosferu dok smo u potpunosti utonili u nostalgični i pomalo tužni muzički vremeplov prašnjavim ulicama Pjacolinog Buenos Ajresa.
Preporučeno
Još jednom je muzika pokazala da može prodrijeti u svaki kutak našeg bića i izazivati žmarke i nostalgiju za nepoznatim mjestima, ljudima, životom, koji na momente proživljavamo kao svoj. Tada shvatate da uprkos tome što je život kratak, trenuci se broje, a da je muzika bila i ostaće vječna. M.R.
