Video
Tehnološke kompanije godinama pokušavaju da učine AI asistente toplijim, ljubaznijim i emocionalno sličnijim ljudima. Međutim, nova istraživanja sugerišu da bi takav pristup zapravo mogao da izazove suprotan efekat od onog koji kompanije očekuju. Nedavna studija koju je istakao Tech Xplore otkriva da ljudi generalno više vole AI botove čija ličnost oslikava njihov sopstveni stil komunikacije, nego asistente koji se stalno ponašaju pretjerano veselo ili nametljivo prijateljski.
Nalazi istraživača sa Univerziteta Northeastern dovode u pitanje jednu od najvećih pretpostavki koja pokreće moderan razvoj vještačke inteligencije – da veća emocionalna ekspresivnost botova automatski poboljšava korisničko iskustvo, prenosi B92.
Istraživači koji stoje iza ove studije otkrili su da kompatibilnost ličnosti igra glavnu ulogu u tome kako korisnici doživljavaju AI sisteme. Učesnici su pozitivnije reagovali na botove čiji su ton i ponašanje odražavali njihove sopstvene osobine ličnosti.
U praksi, uzdržaniji korisnici su uglavnom preferirali smireniju i direktniju interakciju sa vještačkom inteligencijom, dok su izrazito društveni korisnici bolje reagovali na energičnije stilove razgovora. Ono što je, međutim, konstantno bilježilo loše rezultate bili su botovi koji su zvučali agresivno entuzijastično ili emocionalno pretjerano, bez obzira na kontekst.
Istraživanje sugeriše da korisnici mogu brzo da prepoznaju kada je ljubaznost usiljena ili neprirodna. Umjesto da izgrade povjerenje, pretjerano poletne AI ličnosti zapravo mogu smanjiti osjećaj prijatnosti i autentičnosti tokom razgovora. Ovo je posebno važno jer se AI botovi sve više integrišu u korisničku podršku, alate za produktivnost, obrazovne platforme, aplikacije za mentalno zdravlje i svakodnevne asistente na pametnim telefonima.
Kompanije uključujući OpenAI, Google, Microsoft i Meta ulažu ogromna sredstva u sisteme konverzacijske vještačke inteligencije koji su dizajnirani da djeluju prirodnije i emocionalno inteligentnije.
AI asistenti ubrzano postaju dio svakodnevnog života, od pametnih telefona i zvučnika do pretraživača i poslovnih alata. Način na koji ovi sistemi komuniciraju mogao bi značajno da utiče na to koliko će se ljudi osjećati prijatno koristeći ih na duže staze. Istraživanje takođe naglašava dublje psihološko pitanje u vezi sa povjerenjem. Ljudi prirodno različito reaguju na različite ličnosti, a AI sistemi koji ne uspu da ispune konverzacijska očekivanja mogu nenamjerno izazvati iritaciju ili emocionalni zamor.
Za biznise bi ovo moglo da preoblikuje način na koji se dizajniraju budući AI proizvodi. Umjesto da nude jednu univerzalnu ličnost četbota, kompanije bi se mogle sve više okretati prilagodljivom ponašanju vještačke inteligencije koje se dinamički usklađuje sa pojedinačnim korisnicima.
Istraživači očekuju da će budući AI sistemi vremenom postati personalizovaniji, prilagođavajući ton, humor, tempo i stil razgovora na osnovu preferencija korisnika i istorije interakcija. To bi na kraju moglo dovesti do AI asistenata koji manje liče na robotske agente korisničke službe koji prate scenario, a više na komunikacione alate skrojene po mjeri pojedinačnih ličnosti.
U isto vrijeme, ovi nalazi bi mogli da natjeraju kompanije da preispitaju trenutnu trku ka hiper-prijateljski nastrojenoj vještačkoj inteligenciji. Korisnici ne žele nužno asistente koji stalno zvuče uzbuđeno, emocionalno ili pretjerano pričljivo. U mnogim slučajevima, čini se da ljudi jednostavno žele AI koji djeluje korisno, prirodno i prijatno ljudski – bez prevelikog truda da im glumi najboljeg prijatelja.
Preporučeno
