Sasvim je sigurno da ovakvi sadržaji ostavljaju trajan trag u dječijoj psihi i podstiču agresivno ponašanje, koje je u ovom slučaju dovelo do strašne tragedije.

Dječak je inspiraciju za zločin, kako je ispričao, našao je u igricama. Bio je umrežen sa dječacima svog uzrasta, ali i starijima, u zatvorenim grupama na određenim platformama i kripto grupama. Tu su zajedno igrali igrice u kojima se puca, ali i razmjenjivali informacije o oružju i naoružanju uopšte.

Tragedija društva u kojem živimo se ogleda i u komentarima djece ispod slika i vijesti o krvavom piru koje je počinio K.K. U moru ovih komentara posebnu pažnju javnosti skrenuli su oni gdje ga vršnjaci veličaju, govore da je heroj, na morbidan način broje žrtve…

O ČEMU GOVORI FILM „ČISTKA“

Tinejdžer je naveo i da mu je omiljeni film, odnosno horor ostvarenje – “Purge”, u prevodu “Čistka”.

Naime, u ovom filmu bogata porodica je držana kao talac jer je skrivala metu ubilačkog sindikata tokom čistke, perioda od 12 sati u kojem je svaki zločin legalan.

Počevši od GTA San Andreas igrice lansirane 26. oktobra 2004. godine, trend igrica sa motivima ubistava, krađa, zlostavljanja i najgnusnijih ljudskih radnji je zaživio.

Vremenom je broj tih igrica narastao je do te mjere da ih trenutno ne možemo sve ni nabrojati, niti čak znati okviran broj koliko ih postoji.

Naime, u ovim igricama djeca mogu naučiti do najsitnijih detalja svaku vrstu oružja, kako se puni, koja municija ide u njega, daljina sa koje se puca itd.

Iako su ovi prikazi na prvi pogled dosta virtuelni i digitalni, to je samo početak, postoje i one najrealnije.

DIGITALNO DOBA UZIMA DANAK

Digitalno doba je sa sobom donijelo dosta toga, ali čini se da ćemo tek spoznati i okusiti cijenu onoga što samim tim mora otići.

U nedostatku vremena koje ovaj brzi i urbani stil života donosi, djecu vaspitavaju pametni telefoni, tableti, video igre i filmovi, influenseri, tiktokeri… Gube empatiju, osjećaj porodice, ljubavi i prihvaćenosti, izloženi su isključivo onome što nauče na internetu.

Generacijski jaz je glavna poteškoća u pristupu i pogledu na ove tragedije. Razlika u godinama između generacija roditelja čija djeca idu u škole i same djece je drastična kada uzmemo u obzir tehnologiju, koja igra glavnu ulogu u počinjenim zločinima.

Generacije naših roditelja i nas samih nijesu odrastale uz pametni telefon i tablete, te se tu javlja glavni problem – da su djeca saživljena sa tehnologijom, dok nas i dalje pojedine stvari bune. Oni sa nepunih deset godina već znaju da programiraju, zato se ne treba zavaravati time da ne znaju ili da su mali da bi znali. 

Da maloljetni K.K. nije gledao filmove i igrao igrice kako je sam naveo, ne bi uspio napraviti detaljan plan zločina. To se jasno da vidjeti po mapi škole i učionica koja je na engleskom jeziku, što pokazuje da je učio po modelu iz tih morbidnih sadržaja.

ŠTA JE DARK WEB?

Eskalacija ovog problema treba da zabrinjava, pogotovo kada napravimo osvrt i na sami Dark Web ili kako ga često nazivaju Deep Web.

“Dark Web” je termin koji se odnosi na specifičnu kolekciju web-sajtova koja postoji na enkriptovanoj mreži i ne može se pronaći korišćenjem tradicionalnih/poznatih internet pretraživača. 

Skoro svi sajtovi na tzv. “Dark Web-u” kriju svoj identitet koristeći alat za enkripciju – Tor browser. Možda znate o Tor browseru zbog njegove mogućnosti da sakriva vašu aktivnost i identitet. Možete koristiti Tor da zavarate trag vašoj lokaciji tako da izgleda kao da ste u nekoj drugoj državi, što je slično korišćenju VPN servisa. Kada se web-sajt pokrene kroz Tor onda on ima veoma sličan efekat, odnosno zavarava se trag fizičke lokacije.

Stoga, sajtove na Dark Web-u može da poseti bilo ko, ali je izrazito teško otkriti ko stoji iza tih sajtova.

Jednom kada uđete u Dark Web, moći ćete da pristupite baš onim sajtovima o kojima pišu tabloidi. To znači da ćete možda biti samo jednim klikom udaljeni od sajtova koji prodaju drogu, oružje i – iskreno – još mnogo gore stvari.

Na Dark Webu se mogu vidjeti snimci počinjenih naručenih ubistava, licitacije za ista, slike leševa, unakaženih tijela i svega morbidnog što ne možete ni zamisliti. Čak iako nakon ovog objašnjenja ne znate da pristupite istom, znajte da su to djeci dva klika, koje već znaju kako da naprave, jer ste im Vi dali te telefone i iako neznajući dokle to ide, dozvolili im da nauče.

Sjutra objavljujemo tekst o instrukcijama za roditelje, kako da sačuvaju bezbjednosti djece na internetu.

Anastasija Đonović