Pitanja smo SDT-u uputili još prije deset dana, ali odgovori i dalje izostaju, iako se radi o slučajevima od velikog javnog interesa, koji se tiču potencijalnog nezakonitog trošenja državnog novca i zloupotreba u velikim državnim preduzećima.

Kada je riječ o prijavama protiv rukovodstva Rudnika uglja Pljevlja, iz Osnovnog državnog tužilaštva (ODT) u Pljevljima su nam saopštili da oni nijesu preuzeli predmet od SDT-a i da se u njihovom tužilaštvu ne vodi nijedan postupak protiv ovog preduzeća ili njegovog bivšeg izvršnog direktora Milana Lekića.

Podsjetimo, u prijavi protiv Lekića navodi se niz mogućih nezakonitosti u poslovanju Rudnika, uključujući navodno nenamjensko trošenje novca i zloupotrebu službenog položaja, što bi, ukoliko se utvrdi kao tačno, moglo imati ozbiljne posljedice po državni budžet i poslovanje tog strateški važnog preduzeća.

Najpoznatija afera povodom koje su podnešene krivične prijave je oko ugovora koji je Lekić parafirao u maju 2022. godine s Elektroprivredom Srbije o prodaji mrko-lignitnog uglja EPS-u po cijeni od 28,8 eura bez PDV-a, po kojoj je pljevaljska kompanija izvozila mrki ugalj EPS-u i to baš u vrijeme dok je srpski energetski sistem plaćao ugalj Bosni i Hercegovini po cijeni od minimum 65 eura po toni. Iz Rudnika uglja su tada kazali da se radi o različitim kalorijskim vrijednostima uglja i da cijena ne može biti ista.

SDT je krajem te godine formirao predmet po krivičnoj prijavi Demokratske partije socijalista (DPS), koji su u prijavi naveli da je Lekić “iskorišćavanjem i prekoračenjem granica službenog položaja, zaključio štetan ugovor o kupoprodaji mrko-lignitnog uglja s EPS-om po cijeni 28,80 eura iako je znao da to nije realna cijena uglja”.

Pola godine kasnije SDT je otvorio istragu zbog osnovane sumnje da je došlo do zloupotrebe službenog položaja u tom poslu, a u junu 2023. godine su službenici SPO iz pljevaljske kompanije uzeli i poslovnu dokumentaciju oko tog posla.

Krajem decembra 2023. godine Elektroprivreda Srbije je jednostrano raskinula prvi ugovor o kupovini mrko-lignitnog uglja od Rudnika uglja Pljevlja, ali iz RUP-a nikada nije stiglo pojašnjenje zbog čega je ugovor raskinut i zašto nijesu uložili žalbu zbog prekida ugovornih obaveza.

Lekić je tvrdio da tim poslom nije nanijeta šteta pljevaljskoj državnoj kompaniji, iako je nakon parafiranja ugovora ocijenio da je to “veliki dan” za pljevaljski rudnik. Nakon raskida ugovora saopštio je: “Elektroprivreda Srbije je imala osnov za raskid, ali time nije napravljena šteta Rudniku uglja”.

Na brojne optužbe o mogućem štetnom poslu reagovali su iz Rudnika uglja i pojašnjavali da su Srbiji prodavali niskokalorijski ugalj – jalovinu, koji ne odgovara ni Termoelektrani Pljevlja, koji je dobar za termoelektranu Kolubara u Srbiji…

SDT je prije dvvije godine istraživao i detalje iz krivične prijave koja se, osim za ugalj, odnosila i na kupovinu dampera (specijalnog kamiona) od bosansko-hercegovačke firme “BPS Ugljevik” za 3,5 miliona eura bez PDV-a, što je za milion bila veća cijena nego za ista vozila kupljena godinu ranije…

Krivična prijava podnijeta je 16. maja 2022. godine zbog sumnje da je Lekić, kako se navodi, zaključio štetan ugovor za nabavku dampera, proizvođača Belaz za potrebe RUP-a s firmom “BPS Ugljevik” za iznos od 3.459.800 eura (bez PDV).

U prijavi piše i da je Lekić navodno znao da to nije realna cijena dampera, a posebno zbog podatka da je godinu ranije od iste firme kupljen isti broj dampera, ali za cijenu koja je bila milion eura niža.

Međutim ni dvije godine kasnije epiloga, kao ni odgovora šta su konkretni rezultati istrage nema.