Video
U prazničnoj atmosferi koja najavljuje završetak godine, Kamernu salu Muzičkog centra Crne Gore ispuniće muzika i emocija. U srijedu, 17. decembra, sa početkom u 20 časova, počeće koncert pod nazivom „Dear Santa“ u izvođenju sopranistkinje Milice Raičević.
Klavirsku pratnju pružiće Davor Novak, dok će na violini i violončelu biti Marija Đuranović i Milan Ninković.
Veliko interesovanje publike potvrdila je rasprodaja karata tri dana prije koncerta.
Raičević za portal Standard kaže da publika može očekivati intimno i toplo muzičko iskustvo u prazničnom duhu.
,,OD NJEŽNIH, LIRSKIH TRENUTAKA DO VEDRIH I RAZIGRANIH KOMPOZICIJA”
,,Publika može očekivati pažljivo odabrani repertoar, inspirisan zimom, praznicima i osjećajem nostalgije, emotivnu atmosferu – od nježnih, lirskih trenutaka do vedrih i razigranih kompozicija koje prizivaju radost darivanja i iščekivanja”, najavljuje ona.
Kako naglašava ,,koncert će biti sofisticiran, ali pristupačan, pružajući osjećaj topline, bliskosti i praznične čarolije”.
Raičević svoja očekivanja od koncerta opisuje kratko i precizno.
Očekujem da niko ne ostane ravnodušan
,,VODILI SMO SE IDEJOM PRAZNIČNOG DUHA”
Program je zamišljen kao muzičko pismo Djeda Mrazu, a repertoar je, kako navodi Raičević, biran vrlo promišljeno i intuitivno u isto vrijeme.
,,Vodili smo se idejom prazničnog duha, ali ne samo u njegovom spoljašnjem, već i u emotivnom smislu – željeli smo muziku koja budi toplinu, sjećanja, nježnost i iskrenu radost. Djela su odabrana tako da međusobno ‘razgovaraju’, da stvaraju jednu zaokruženu priču i da publici ponude osjećaj intimnosti koji je svojstven kamernoj muzici. U tom smislu, repertoar se u velikoj mjeri poistovjećuje sa mnom lično”, ističe sopranistkinja.
Kompozicije koje izvode su, dodaje, one koje je emotivno dotiču, koje je i ranije nosila sa sobom kao izvođač i slušalac, i koje na neki način odražavaju njen lični odnos prema praznicima, djetinjstvu i ideji želje i iščekivanja koju simbolizuje „Dear Santa“.
,,Zbog toga ovaj koncert nije samo muzički događaj, već i lična priča podijeljena sa publikom”, naglašava Raičević.
,,SPOJ TEHNIČKE SPOSOBNOSTI I LIČNE SLOBODE”
Raičević svoj stil pjevanja opisuje kao spoj tehničke discipline i lične slobode u interpretaciji.
,,Polazim iz klasične vokalne osnove, ali mi je jednako važno da glas ne ostane samo tehnički ‘ispravan’, već da bude iskren i komunikativan. Trudim se da svaka fraza ima smisao, emociju i unutrašnju logiku, a ne samo lijep ton”, opisuje sopranistkinja.
Operska umjetnica govori i o autentičnosti, koja je za nju, kako kaže, dug proces.
,,Autentičnost sam ostvarila kroz dug proces – slušanje sebe, prihvatanje sopstvenih glasovnih osobenosti i postepeno oslobađanje od potrebe da zvučim kao neko drugi. Iskustvo rada, kao i saradnja s raznim muzičarima, pomogli su mi da pronađem izraz koji mi prirodno pripada. Vremenom sam shvatila da autentičnost ne dolazi iz namjernog ‘građenja stila’, već iz iskrenog odnosa prema muzici i prema sebi kao izvođaču”, pojašnjava ona.
,,OBRADA – MOST IZMEĐU KLASIČNE MUZIKE I NOVE PUBLIKE”
Rakočević priča i o teškom zadatku umjetnika da zadržati duh originala, a istovremeno unese savremeni izraz kroz obradu.
,,Zadržati duh originala, a istovremeno mu dati savremeni izraz, jedan je od najzahtjevnijih, ali i najinspirativnijih zadataka u obradi. Najteži dio je pronaći mjeru – važno je duboko razumjeti originalno djelo, njegov stil, kontekst i poruku, kako se ne bi izgubila njegova suština. Tek kada se to poštuje, može se pristupiti slobodnijoj interpretaciji i savremenim elementima”, ocjenjuje sopranistkinja.
Obrada, po njenom mišljenju, svakako može biti most između klasične muzike i nove publike.
,,Ona omogućava da se klasična djela približe savremenom senzibilitetu, bez potrebe da se odrekne njihova umjetnička vrijednost. Na taj način publika koja možda nema naviku slušanja klasične muzike može kroz obradu prepoznati emociju i ideju djela, a potom poželjeti da se upozna i s originalom”, ističe Raičević.
Preporučeno
Sopranistkinja Milica Raičević zaključuje da upravo u toj povezujućoj ulozi obrada dobija svoj puni smisao – kao dijalog između tradicije i sadašnjeg trenutka.
