Nakon što su osvojili većinu na avgustovskim parlamentarnim izborima Zdravko Krivokapić i ekipa su formirali čuvenu ekspertsku Vladu, od koje su svi očekivali čuda, no koja je nakon nepunih dvadesetak dana nakon što je izabrana u parlamentu, kao jednu od prvih ekspertskih zamisli sprovela definitivno gašenje crnogorskog nacionalnog brenda – Montenego erlajnza.

Tad je bilo jasno da će novoizabranoj Vladi revanšizam biti glavni pokretač i zvijezda vodilja u novim ekspertskim poduhvatima.

Iako su štetu nastalu gašenjem Montenegro Airlines-a kasnije pokušali da saniranju brzinskim osnivanjem Air Montenegra, pokazalo se da je gašenje MA bio dio agende za urušavanje crnogorske privrede. Samo godinu dana od osnivanja Air Montenegra brojke su neumoljivo pokazale da nova avio-kompanija koja je osnovana, kako je to rekao ministar Spajić za ,,nula eura“, potrošila je 30 miliona eura iz državnog budžeta. I još zabilježila za desetak mjeseci minus od skoro tri miliona eura!

Paralelno sa uništavanjem nacionalnog avio-prevoznika, kamarila partijskih uhljeba zauzela je pozicije ,,po dubini i širini“ u državnim preduzećima: samo u EPCG, Rudniku uglja, CEDIS-u i CGESU za nekoliko mjeseci zapošljeno je više od 1.200 partijskih uhljeba.

Naravno tih 1.200 se kako su mjeseci odmicali uvećavo matematičkom progresijom, naročito u periodu pred neke lokalne ili sada predsjedničke izbore.

Upravo je tu račun ,,dobre uprave“ brzo izašao na vidjelo. Prema priznanju iz Ministarstva kapitalnih investicija, samo u 2021. godini od 20 državnih kompanija, čak deset ih je poslovalo sa gubitkom, a njih 11 su zabilježile gori rezultat nego 2020. godine, kada nije bilo vakcina i kada je privreda bila ,,okovana“ pandemijom.

Uzaludna su spinovanja ministara Spajića i Milatovića bila o rastu u odnosu na najlošiju godinu, državna preduzeća su i bukvalno bačena na koljena. Istovremeno, stotine hiljada državnih para predato je, kroz razne donacije, u ruke Crkve Srbije ili srpskih ,,patriotskih“ ili ,,kulturnih“ organizacija.

Osim sistematskog uništavanja crnogorske ekonomije eksperti nijesu poštedjeli ni investitore svjetskog renemoea, jer su investirali u Crnu Goru dok je na vlasti bio DPS, a to je za “eksperte” bio “smrtni grijeh”

Proganjajući biznismena Petrosa Statisa, jednog od najvećih investitora tokom protekle decenije, Vlada Zdravka Krivokapića – uz ,,podršku“ Marka Bata Carevića zatvorila je Sveti Stefan i odlučila da otjera ,,Aman“, jedan od najprestižnijih svjetskih brendova u turizmu. Šteta za državu Crnu Goru, kada se završi arbitraža u Londonu, može iznositi više od 100 miliona eura!

Kolika će šteta po crnogorsku privredu biti tjeranje investitora iz Ujedinjenih Arapskih Emirata u Novom duvanskom kombinatu kojeg su, uz kombinaciju tada naručenih medijskih napada, uspjeli da odagnaju iz Crne Gore, može samo da se nagađa.

Baš kao što se može samo naslutiti da će više stotina miliona Crna Gora izgubiti zbog odustajanja kompanije Katari Diar da nastavi gradnju hotela „Plavi horizonti“…

Odlasci investitora su se ređali kao na traci, pa je tako početkom 2022. godine renomirana brodska kompanija ,,Maersk“, aktivna u okeanskom i unutrašnjem teretnom prenosu i uslugama upravljanja lancem snabdijevanja i lučkih operacija obavijestila je javnost da – više neće saobraćati preko Luke Bar, već preko albanske luke u Draču.

Gotovo istovremeno, nakon zapljena kokaina u kontejnerima sa bananama i otvorenog medijskog targetiranja kompanije ,,Rastoder grup“, slovenački biznismen crnogorskog porijekla Izet Rastoder objavio je da je ,,zbog nemogućnosti optimalne bezbjednosne kontrole za koju smo molili u Luci Bar“ prisiljen napustiti barsku luku i preusmjeriti sve kontejnere u druge luke.

Na taj način teško sticani ugled Crne Gore kao pogodne evropske destinacije za investiranje – praktično je razbijen. Tokom prethodne tri godine, ne samo što nije bilo novih investitora, već ni najava priliva novca sa Zapada, iako premijer u tehničkom mandatu uporno svako malo najavljuje nove investicije.

Vladini eksperti su vrlo precizno gađali tamo đe treba da se pogađa, ukoliko se želi potpuno srušiti sistem ekonomske održivosti. Vrijednost Luke Bar, nakon brojnih odlazaka velikih transportnih kompanija značajno je opala; Elektroprivreda Crne Gore na granici je da postane gubitaš, CEDIS je već milionski gubitaš, To Montenegro, ta ,,perspektivna avio-kompanija“ služi kao primjer neznavenog, promašenog projekta.

No osim uništavanja crnogorske privrede eksperti i mnogo “hvaljeni” među njima ministar finansija Milojko Spajić je obznanio i to samo tri mjeeca nakon formiranja Vlade da se Crna Gra C750 miliona eura kako bi se nadoknadio manjak u državnoj kasi i time je izbjegla bankrot. Osim što je zadućenje obavljeno tajno, a saopšteno naknadno, bilo je jasno da crnogorsku ekonomiju čekaju crni dani.

Jefitnim populizmom i zamjenom teza, medijskim spinovanjem eksperti su “peglali” akrobacije koje su izvodili da bi za veliko finale izveli tačku povećanja plata što je naravno kod svakog građanina dočekano sa oduševljenjem.

No taj populistički potez došao je sa velikom cijenom, jer povećanje plata je postignuto ukidanjem obaveznog doprinosa za zdravstveno osiguranje, što je cijeli sistem zdravstva bacilo bukvalno u ambis iz kod ni dan danas se nije izvuklo, a pitanje je hoće ili ikada.

I kada se činilo da će političke turbulencije donijeti nešto novo i bolje po Crnu Goru dogodila se 43. Vlada, formirana kako bi se dovele finansije u red i konačno odblokirao evropski put Crne Gore, koji je prethodnoj 42.Vladi bio zadnja rupa na svirali.

Uz tada već poznato uništenu diplomatsku mrežu Crne Gore u svijetu činilo se da imenovanje Ranka Krivpkapića ima šanse da popravi poljuljani ugled naše države kod međunarodnih partnera.

Uz imenovanje Sava Kentere na mjesto direktora ANB, povjerenje kod međunarodnih partnera je povraćeno kako bi Abazovićeva Vlada mogla ispuniti cilj zbog kog je formirana.

Uz grlate najave premijera Abazovića da ruka pravde neće nikog zaobiči i da nova 43.Vlada kreće “žestoko u obračun sa organizovanim kriminalom, činilo se da će šteta nastala djelovanjem prethodne Vlade ipak biti sanirana.

No samo par mjeseci od formiranja Abazović je odlučio da zaboravi na taj kurs i uprkos upozorenjima potpiše temeljni ugovor sa SPC. Potpisivanje ugovora rezulitaralo je time da mu DPS uskrati podršku te je makar na papiru Vlada Dritana Abazovića smijenjena.

Na papiru samo jer i dan danas Abazović vedri i oblači po Crnoj Gori kao da je na avgustovskim izborima osvojio 50 posto, a ne 5 posto glasova.

Osim što je smijenio ministre iz redova SDP-a Konjevića i Krivokapića, smijenio Sava Kenteru, kao šlag na tortu došla je nezakonita smjena direktora Uprave policije Zorana Brđanina, Nezakonito jer j ečovjek primljen uredno po konkursu a smijenjen samovoljom Abazovića i Adžića.

No Abazović je “preživio” i aferu sa spaljivanjem cigara kada su nestala dva šlepera a za koja je cijenu platio bliski saborac Abazovića direktor UPC-a Rade Milošević.

Čudno je to kako Abazović na sebi ne primjenjuje ista načela koja traži od drugih, jer nije smatrao sebe odgovornim što je njegov bliski saradnik švercer cigareta dok je smatrao da je Zoran Brđanin mora da zna sve šta se dešava u komleksnom i velikom sistemu bezbjednosti.

Uz kićenje tuđim perjem i prisvajanjem projekata započetih i većinom završenih iz mandata premijera Duška Markovića, Abazović PR djelovanjem uz krilaticu “Crna Gora na pravom putu” vrši operaciju na otvorenom mozgu građana Crne Gore.

U operaciji sa JP Morsko dobro obogaljio je trajektni prevoz na liniji Kamenari-Lepetane, pod izgovorom da je to sad sve naše, a ne privatnika koji su se po njegovim riječima basnoslovno bogatili. Naravno građani i dalje plaćaju pet eura, samo što ovog puta trpaju pare i u nečiji tuđi džep koji se dobro napunio nezakonitom trgovinom trajekta po pet većoj cijeni.

Naravno ni ova Vlada nije mogla bez zaduživanja pa smo se tako prije mjesec dana zadužili jos 100 miliona pod nepovoljnim uslovima, kako bi Vlada mogla da isplaćuje plate i penzije. Za ostalo para više nema, novac iz alimentacionog fonda je prestao da se isplaćuje, a ove plate i penzije pitanje je do kad će moći, jer se ne može dovijeka živjeti od kredita.

A kad dođe taj dan, a nažalost doći hoće ni svi PR magovi ni populističke fraze neće spriječiti potencijalni bankrot države i reakciju građana kad ostanu bez svojih ličnih dohodaka.

Do tada Vlada će da smjenjuje i imenuje i očigledno radi šta hoće i kad hoće ne obazirući se mnogo na zakone, valjda vjerujući da požar koji ostane iza njih oni sigurno neće gasiti.