Video
Nova studija dovodi u pitanje taj pristup, ispitujući efikasnost drugih metoda zavraćanje nivoa šećera na bezbjednije vrijednosti.
Rizik od dijabetesa tipa 2 može smanjiti i do 71 odsto praćenjem preporuka o ishrani i fizičkoj aktivnosti, čak i ako učesnici izgube malo ili nimalo na težini, otkriva istraživanje. Iako ovi nalazi ne umanjuju značaj gubitka težine u smanjenju rizika od dijabetesa, mogli bi podstaći preispitivanje toga kojim ishodima treba dati prioritet u strategijama liječenja predijabetesa, navodi se u istraživanje koje je objavljeno u časopisu Nature Medicine, a prenosi Science alert.
“Obnavljanje normalnog nivoa šećera u krvi je najvažniji cilj u prevenciji dijabetesa tipa 2, a ne nužno broj na vagi”, naglašavaju stručnjaci.
U studiji je učestvovalo 1.105 osoba sa predijabetesom, koje su tokom 12 mjeseci pratile program za poboljšanje ishrane i fizičke aktivnosti sa ciljem gubitka težine. Od 234 učesnika koji na kraju godine nisu smršali, 51 je ipak ispunio kriterijume za povlačenje predijabetesa.
Nadgledanja učesnika su sprovodena do deset godina nakon programa. Kod grupe od 51 osobe, vjerovatnoća da razviju dijabetes tipa 2 bila je oko 71 odsto manja u odnosu na ostalih 183 učesnika.
Rezultat je sličan smanjenju rizika od 73 odsto kod učesnika koji su izgubili težinu inakon godinu dana dostigli remisiju predijabetesa, u odnosu na one koji su smršali ali nisu postigli remisiju. Detaljnija analiza podgrupe pokazala je da je položaj masti u tijelu važan faktor. Grupa čiji su nivoi šećera u krvi vraćeni u normalu bez gubitka težine imala je manji procenat visceralne masti (oko organa) u poređenju sa onima čiji su nivoi šećera ostali visoki.
Ovo odražava ono što znamo o vezi visceralne masti i rezistencije na insulin: “Vježbanje i uravnotežena ishrana pozitivno utiču na nivoe šećera u krvi, bez obzira na gubitak težine. Smanjenje težine ostaje korisno, ali naši podaci ukazuju da nije presudno za zaštitu od dijabetesa”, ukazuju stručnjaci.
Preporučeno
Naučnici teže da buduće smjernice za liječenje predijabetesa manje fokus stave na praćenje tjelesne mase, jer to može da demotiviše one koji su u riziku od dijabetesa, a ne uspijevaju da izgube težinu.
