Video
Posljednji veliki atlas drevnih rimskih cestovnih mreža objavljen je prije 25 godina. Od tada, napredak tehnologije i drugi novo dostupni izvori uveliko su proširili sposobnost istraživača da lociraju drevne ceste.
Tokom pet godina, tim arheologa pretraživao je istorijske zapise, drevne dnevnike, lokacije miljokaza i druge arhivske podatke. Naučnici su zatim tražili tragove u satelitskim snimkama i zračnim fotografijama, uključujući nedavno digitalizirane fotografije snimljene iz aviona tokom Drugog svjetskog rata.
Kada su drevni zapisi nagovještavali izgubljene ceste na određenom području, istraživači su analizirali teren odozgo kako bi uočili suptilne tragove – stvari poput slabih razlika u vegetaciji, varijacija tla ili pomaka u nadmorskoj visini, kao i tragove drevnog inženjerstva poput podignutih humaka ili urezanih padina – koji su otkrili kuda su nekoć prolazili rimski putevi.
,,To postaje masovna igra povezivanja točaka na kontinentalnoj razini”, rekao je Tom Brughmans, arheolog i koautor studije objavljene u Scientific Data.
Podaci i interaktivna digitalna karta dostupni su i online za naučnike, nastavnike historije ili sve one koji su zainteresovani za antičku rimsku istoriju.
Ranija istraživanja usresredila su se na ,,autoputeve Rimskog Carstva” – velike saobraćajnice koje se najčešće spominju u poznatim istorijskim zapisima, rekao je Brughmans.
Ažurirana karta popunjava nejasnije detalje o ,,sporednim cestama, poput seoskih puteva, koje su povezivale vile i farme” i drugim lokacijama, rekao je Brughmans, koji radi na Univerzitetu Aarhus u Danskoj.
Istraživači su prethodno procijenili da se rimske ceste protežu na oko 188.555 kilometara. Novi rad pokazuje gotovo 300.000 kilometara cesta širom Rimskog Carstva, što je omogućilo putovanje od Španije do Sirije.
Studija je mnogo doprinijela znanju arheologa o drevnim cestama u Sjevernoj Africi, ravnicama Francuske i na Peloponeskom poluotoku u Grčkoj.
,,Ovo će biti vrlo temeljno djelo za mnoga druga istraživanja”, rekao je arheolog Benjamin Ducke iz Njemačkog arheološkog instituta u Berlinu, koji nije bio uključen u projekt.
No, jedna napomena, rekao je, jeste da još uvijek nije jasno jesu li sve ceste ikada bile otvorene i aktivne u isto vrijeme.
Mogućnost vizualizacije drevnih ruta kojima su se kretali rimski poljoprivrednici, vojnici, diplomati i drugi putnici pružiće bolje razumijevanje ključnih povijesnih trendova koji su ovisili o kretanju ljudi tijekom rimskog doba, rekao je Brughmans, uključujući uspon hršćanstva širom regije i širenje drevnih epidemija.
,,Rimljani su ostavili ogroman uticaj sa ovom cestovnom mrežom”, koja je stvorila nacrt za mnoge ceste koje su i danas u upotrebi, rekao je koautor studije i arheolog Adam Pažout sa Autonomnog univerziteta u Barseloni.
Preporučeno
Rimski inženjerski podvizi u izgradnji i održavanju cesta – uključujući lučne kamene mostove i tunele kroz obronke – još uvijek oblikuju geografiju i privredu mediteranske regije i šire, rekao je.
